Zijspanteam La' Pral

Dutch sidecar motocross team

Deel 26 | 1993 Fotoboeken

 

In 1993 begon ik weer fanantiek met mijn fotoboeken met inplakken en bij schrijven, maar het zou een jaar worden met grote tegenstellingen, met leuke maar ook met heel veel nare gebeurtenissen. Te beginnen met het positieve, dat ik na 1 jaar wachten eindelijk weer kon gaan crossen en wel met Cor v.d.Bijl. De 1ste wedstrijd was in Amsterdam 7 maart 1993 en dat werd me het dagje wel, Cor moet dan ook gedacht hebben waar ben ik in terecht gekomen.Teleurgestelde emoticonVerraste emoticonGeïrriteerd
Het begon al sóchtends vroeg om 7.30, ik (P.K.dus) ging samen met Rene'de bus halen, want we hadden de motor zaterdag al geladen, bij de bus gekomen had ik de binnenverlichting laten branden, bus startte niet, met geen mogelijkheid aan de praat te krijgen, auto van Rene' erbij aangekoppeld, andere accu er in enz.... toen besloten maar met de personenwagen + aanhangwagen te gaan, inmiddels waren Ad, Anita & Cor ook al bij de bus gearriveerd. Motor + kleding enz.. overgeladen en toen zijn Rene',Cor & ikkeom 8.30 naar A'dam vertrokken want er moest voor 9.30 ingeschreven worden. Ad & Anita zijn eerst nog naar P.K. der huis terug gereden, daar kannen koffie gezet, want het La'pral Team zonder koffie dat bestaat niet, tevens moesten ze onderweg ook nog tanken voor de motor.
Wij waren ondanks dat we nog een stukje verkeerd gereden waren toch op tijd en om 10.15 waren ook Ad & Anita op de plek van bestemming. Na de koffie was het tijd om ons te gaan verkleden (in de openlucht) toen dacht Ad de motor even warm te laten draaien.
Ook de motor wilde niet starten, met geen mogelijkheid was hij aan de gang te krijgen, 4 man hebben hem proberen aan te trappen, daarna nog menig maal het geprobeerd aan te duwen en toen kwam Wil v.d.Laan er aan en die trapte hem onmiddelijk aan (misselijk he !) We hebben dan ook Wil de hele dag ingehuurd om de motor aan te trappen. (volgens mijn heeft hij tot de dag van vandaag dat etentje nog te goed van mijn)

Maar dat was nog niet alles, terwijl Ad hem warm stond te draaien er olie uit de achterrempomp liep, de vuldop sloot niet af, deze had natuurlijk speciale draad, dus profisoriesch gerepareerd voor de keurig en dat lukte (P.K. gebruik nooit geen achterrem).
De training verliep in ieder geval goed en toen was het tijd voor de start van de 1ste manche, er waren zeker over de 30 spannen, aan het start het stonden we 3 rijen dik.

P.K.& Cor kwamen de 1ste ronde als 15de door, het rijden ging buiten verwachting, naar mate ze maar 2x getraind hadden in Reek, na 2 ronden kwam Marco & Gertjan Luimes hun voorbij en ook Jan Oude Geerdink & Ard Klein Nijenhuis maar daar bleef het ook bij, we zaten zelfs na 6 ronden zelfs flink achter Andre Vincent & Jarno Hofman aan te porren, totdat in de 7de ronde Andre & Jarno vast kwamen te zitten en wij er boven op klapte, onze motor sloeg af en waar is Wil als je hem nodig heb.Knipogende emoticon gelukkig was er een toeschouder die hem na een paar keer trappen weer aan kreeg, zodat we de wedstrijd toch nog uit konden rijden. Ad Joosen & Bernold v.Schagen hadden een prima start 6de dus, maar zakte langzaam af naar de 18de plaats.Ad doet namelijk net zoveel aan conditietraining als P.K. oftewel helemaal niets.
Wim Bastiaansen & Harrie v.Etten hadden de 1ste manche kopstart en wisten dat 6 van de 10 ronden vol te houden. maar moesten Robert Vels & Bart Notten toch voor laten gaan. Jan Willem Nijland de vroegere bakkenist van zijn zwager Jan Vos deed het prima als nieuwkomer, hij werd samen met Rene ten Have 3de de 1ste manche.

De 2de manche hadden Wim Bastiaansen & Harrie van ons Toos zoals Cor hem noemd (zwager van Cor) geen kopstart, maar ze zaten er weer goed bij, maar moesten Patrick Greup & Joop v.d.Heuy + Erik Bruil & Philip Magnin voor hun dulden, met een 2de plaats in de 1ste en een 3de plaats in de 2de manche werden Wim & Harrie keurig 2de totaal, Vels & Notten waren de totaal winnaars.

P.K.& Bijltje zouden de 2de manche 12de worden, dit ging niet van zelf maar wel met klasse, Ad gaf hier en daar een goed spoortje aan wat hielp + onze eigen ervaring, kalmte en inzicht dan kom je een heel eind. Dit ondervond ook Roger v.d.Lagemaat, ook 1 van de bakkenisten die zelf is gaan rijden. Zijn bakkenist Collin Buyserd is een nieuwkomer en waren samen al maanden aan het trainen geweest, soms wel 3x in de week, maar het resultaat was dan ook niet slecht. 
                                                                                                                     De 1ste manche werden ze 10de (als 7de gestart) maar de 2de manche moesten ze van de 19 de plaats afkomen, waren aan een goede inhaalrace bezig totdat ze P.K.& Cor in het zicht kregen, hier moest hij zeker voorbij dacht Roger, want ook voor Roger was ik de beste doping die er maar bestaat, haalde ons met een noodsprong in en hup daar lagen Roger & Collin, dit alles is wel 3x herhaalde in deze manche en dan hebben ze de mazzel dat ik altijd goed voor uitkijk en Cor het zijspan zo om kan zetten dat dit iedere keer weer goed afliep.
Dit alles werd gefilmd door Pa Ton v.d.Lagemaat die hier heel veel schik van had, ondanks dat het zijn eigen zoon was. Dankzij Roger zijn blunders werden ze slechts 18de.
Hier onder zie je de totaal uitslag van deze enerverende crossdag.

Naarmate de dag als een ramp begon, maakte de rijprestaties van Patricia & Cor veel goed, nu nog omkleden in de buitenlucht (minder) motor laden en op naar de kantine uiteraard.

De 3de manche die altijd in het cafe of in dit geval in de kantine gehouden word was weer voor het La'pral Team, we waren weer de laatste in de kantine.
De 2de wedstrijd van dit seizoen werd  verreden in Sibculo, maar die konden we niet rijden omdat Cor op vacantie was. Hierna was het Varseveld 18-april-1993 hier begon zo'n beetje de ellende met de geluidskeuringen, maar we hadden niet te klagen, want na 1x afgekeurd te zijn lieten we hem na de training weer keuren en toen was hij goed.(warme motor)

De 1ste manche hadden P.K.& Cor geen beste start, maar in de eerste bocht was er een behoorlijke opstopping, hierbij pakte ze zeker 15 combinaties terug.Het rijden ging super, maar dit was helaas van korte duur, terwijl we het startterrein op kwamen rijden brak het beugeltje van de bobine, dit hield in dat er geen massa meer was dus en de motor er mee ophield. Tot groot ongenoegen begon het ook nog te regenen, het zou de rest van de dag ook niet meer droog worden.Er volgde nog een paar wedstrijden hierna waar onder Lierop 25-4-93


Toen was alles nog leuk er relaxt, maar kort hierna kreeg het La'pral Team met veel prive tegenslagen te kampen en dit is heel zacht uitgedrukt. Mijn maatje,tevens geadopteerde opa + levende wekker (kwam mijn iedere ochtend wakker roepen, zette thee en bleef net zo lang totdat ik beneden was en we samen thee konden drinken, dit +/- 15 jaar lang) stierf onverwachts. Net iets meer dan 1 maand later op de verjaardag van mijn zus stierf Broer Kees, ja de broer van Ad, onze Teammanager voordat Ad dit van hem overnam op 46 jarige leeftijd.

Precies 11 dagen later stierf Nelly Snijder- v.Haperen, de vrouw van Ben Snijder waar ik kind aan huis was en die samen heel veel voor de zijspancross in Nederland betekend hebben in mijn ogen. Hierbij was het nog niet gedaan met de vloek die op ons ruste (zo voelde dit voor mijn) want 6 dagen later op Ad zijn eigen verjaardag overleed zijn moeder, in de zelfde maand verloor Ad dus zijn broer en moeder.
De cross geef je dan gelukkig wel wat afleiding, maar in de stemming om verhaaltjes bij de crossfoto's te maken is dan even helemaal weg.
Daarom heb ik nog wel even een tussen stand van dit jaar enwel op 26-8-1993
 1.Patrick Greup & Joop v.d.Heuy met 398 punten
 2.Marco & Gerjan Luimes met 361 punten
 3.Jan Willem Nijland & Rene t.Have met 349 punten


 4.Roger v.d.Lagemaat & Collin Buijserd met 342 punten

 5.Wybrand & Michel v.d.Pol met 334 punten

 6.Jan Oude Geerdink & Ard Klein Nijenhuis met 318 punten
 7.Ronald & Werner Nijman met 300 punten
 8.Eric Bruil & Philip Magnin met 282 punten
 9.Robert Vels & Bart Notten met 268 punten
10.Wim Bastiaansen & Harrie v.Etten met 265 punten
11.Marco v.Heugten & Hein v.Veghel met 257 punten
12.Ferry & Bjorn Meinders met 256 punten
13.Andre Vincent & Jarno Hofman met 255 punten
14.Jan Visscher & William d.Bruin met 253 punten

15.Rob Mastenbroek & Eric Wery met 237 punten
16.Jenne & Jacob Buist met 233 punten
17.Tjeerd Stapelbroek & Eelco Pierik met 231 punten
18.Pierre v.d.Venne & Rob v.Boekel met 226 punten

19.Leo Ovaa & Ronald Borkus met 210 punten
20.Gerard Croonen & Paul Beekhuizen met 203 punten
21.Patricia Klijn & Cor v.d.Bijl met 200 punten

22.Gerrit Tellegen & Richard Dijkstra met 191 punten
23.Maarten & Albert Bokslag met 180 punten
24.Rijdend met nr.18 naamloos met 170 punten
25.Jan v.d.Jagt & Arno v.Gils met 161 punten
26.Marlon & Martin Tieman met 158 punten
27.Hans Pol & Han Jansen met 151 punten
28.Chris Hazelaar &Kasper Tjapkes ook met 151 punten
29.Evert Vruggink met 142 punten
30. Patrick Groen in 't Woud & Rik Overes met 134 punten

31.Ad Joosen & Bernold v.Schagen met 129 punten

32.Angelo Stapelbroek & ????? met 66 punten
33.Herbert Enzerink & Erwin Tragter ook met 66 punten
34.Henny Nijenhuis &Bart Notten met 63 punten
35.Harry Kamp & Henk Tessemaker met 47 punten

36.Mark v.d.Kemp & Laurens Nieuwenhuis met 45 punten
37.Henry Koning & Jeroen Doeven met 43 punten
38.Wim Goouweleeuw & Jan Smits met 30 punten
39.Harry Stapelbroek & Hans Wagenvoort met 20 punten
40.Theo Klein Lankhorst & Edwin Rietman met ook 20 punten
De eindstand van dit jaar heb ik niet, want hierna ging de ellende van dit jaar gewoon verder, of Ad & Tilly nog niet genoegd hadden doorstaan overleed nu Max het jongere broertje van Tilly nadat hij bij een ontploffing betrokken was. Tilly der moeder was al aan het tobben met der gezondheid en kon dit niet verwerken, 2 maanden later stierf ook zij.
Ik ben dan ook nog nooit zo blij geweest dat het jaar 1993 voorbij was, gelukkig dat we al zoveel jaar een hechte ploeg zijn, dat we elkaar kunnen steunen, want in een 1/2 jaar tijd dit allemaal te moeten meemaken is eigenlijk niet menselijk.Vooral mijn ouders waren nu een steun en toeverlaat voor Ad & Tilly die in een klap wees waren geworden.Nu maar hopen dat 1994 ons veel goeds zal brengen.
Word vervolgd.